Uzun süredir aranızda değildim ve hiç bir şekilde paylaşımda bulunmuyordum farkındayım. Hayat insanı çok farklı yerlere götürüyor. Kader dediğimiz şey insanın hayatında öyle belirgin çizgiler bırakıyor ki siz istesenizde , ne kadar "insan kendi kaderini kendi yazar bir yerde kendi belirler" desenizde olmuyor. Yapamıyorsunuz....


      Geçtiğimiz kasım ayında sevindirici bir haberle güne başlamıştım. Hamileydim. O küçücük kan parçaçığı beden olma yolunda can olma yolunda ilerliyordu içimde. Heyecanlıydım tereddütlüydüm ama mutluydum. Öyle çok zorlu bir hamilelikte geçirmiyordum. Her doktora gidişimde dua ediyordum. Kalp atışlarını duymak için can atıyordum. Hatta öyle ki birgün yolda giderken acaba ikiz olup  olmadığını ne zaman öğreniriz diye geçen konuşmaların ardından doktora vardığımızda o müjdeli haberi alacağım aklımın ucundan geçmezdi. O kadar dua etmiştim ki Allah dualarımı kabul etmişti.